Those Vintas I Used to Draw in Every Piece of Paper That I Own (at least)

The vinta (locally known as lepa-lepa or sakayan) is a traditional boat found in the Philippine island of Mindanao. These boats are made by Bajau and Moros lining in the Sulu Archipelago. It has a sail with assorted vertical colors that represent the colorful culture of the Muslim community. These boats are used for inter-island transport of people and goods. Zamboanga City is known for these vessels.

A few days ago, I managed to take a look at my old things living (inside a box) with the spiders. The dusts and spiderwebs made me pay (I sneezed for five decades). But rediscovering what I used to do before is really worth sneezing for. Yea, I'm discounting the fact that I almost died sneezing.

Before, I used to draw my fantasies in every piece of paper that I own (at least). And I'm coming back to that first love just now! What I found inside the box inspired me. I'm so happy that one of my first loves never really died for it's still inside me, waiting to be awakened.

I found my old drawing of a colorful vinta. Beautiful memories rushed outside my bosom suddenly. How I love vintas! In every piece of paper I own, you're gonna see them. In my dreams, you can find traces of their colors. Then, I just find myself saying, "Elementary days, where are you?" Younger years, when things are less complicated. When love is so pure, when everything colorful is beautiful and when I can just draw vintas the whole day in every piece of paper that I own.





August, 2011

Sa May Bandang Luneta at Quirino Grandstand

Kahapon ng hapon, nasa may bandang Luneta at Quirino Grandstand ako. Ang lakas ng ihip ng hangin kahit mainit. Ang daming nagsasaranggola. Ang dami ring tao. Madami ring nakaputi. Madami din magagandang binibini. Ang sarap ng hangin, masarap sa pakiramdam. Umupo na lang tuloy ako kasama ng mga taong may blangkong mukha.

Kagabi ng gabi, natapos rin ang pinapanood kong kahibangan. Naglakad ako papuntang LRT UN Station. Nasa may bandang Luneta at Quirino Grandstand pa rin ako. Mas lalong sumarap ang hangin. Yummy! Madilim na kasi gabi na. Ang ganda ng pakiramdam ko. Ebs! Heaven! Ang daming inlab.



Umiilaw ang tubig. Ayan o!

May nagbabantay rin ng seguridad ng mga tao. Rumoronda lagi. I feel secured.

At lalong dumami ang tao. Hindi ako magtataka kung may himala nang nagaganap sa kasuluk-sulukan ng kadiliman sa ilalim ng puno ng saging.





Padilim na nang padilim nang padilim... ang dilim.

Manifesto ng Tunay na Lalaki

Manifesto ng Tunay na Lalake (ayon sa Hay! Men! Ang blog ng mga tunay na lalake!)

1. Ang tunay na lalake ay di natutulog.
2. Ang tunay na lalake ay di nagte-text-back, maliban na lang kung papasahan ng load. Gayunpaman, laging malabo ang kanyang mga sagot.
3. Ang tunay na lalake ay laging may extra rice.
4. Ang tunay na lalake ay hindi vegetarian.
5. Ang tunay na lalake ay walang abs.
6. Ang tunay na lalake ay hindi sumasayaw.
7. Ang tunay na lalake ay umaamin ng pagkakamali sa kapwa tunay na lalake.
8. Ang tunay na lalake ay laging may tae sa brief.
9. Ang tunay na lalake ay di naghuhugas ng pinagkainan o nagliligpit ng kanyang mga gamit dahil may babaeng gagawa noon para sa kanya. Mas lalong nagiging tunay ang pagkalalake kung di niya kilala o di niya maalala ang pangalan ng babae.
10. Ang tunay na lalake ay di nagsisimba.

7/10 lang ako. Damn! XD

Setyembre

Para sa 'kin, napakamisteryoso ng buwang Setyembre. Mas misteryoso pa sa buwan ng Mayo (para sa 'kin ha?). May mahika. May taglay na gayuma.

Siguro dahil mas maraming pangyayaring naaalala ko sa mga nakaraang Setyembre ng halos dalawang dekada ng buhay ko. Yeah!

Teka, sayaw muna tayo. September. Earth, Wind and Fire. Ba't walang water? Water, Earth, Wind and Fire. Hmmm... Hayaan ko na lang sila. Gusto nila 'yan e.

Tandang-tanda ko pa noon ang (pinipilit kong makalimutan) mga nangyari. Lumakad ako palayo sa mga tsansang 'yon at hanggang ngayon, pinagsisisihan ko ang galaw na 'yon.

Pero kahit lumakad nga ako palayo noon ay hanggang ngayon, hinahabol pa rin ako ng mga Setyembre na nasaksihan ko na.

Lumang Simbahan

Kay gandang tugtugin. Ang sarap tuloy magsimba! Salamat Sampaguita sa kantang Lumang Simbahan!

Linggo ng Wika

*Mag-uumpisa na ngayong linggo. Hindi ako magsasalita ng Ingles simula ngayon hanggang sa matapos ang buwang ito (pero magsisingit ako ng ilang mga English words sa blog na ito XD). Kahit na kausapin pa 'ko ng isang foreigner sa kung anong dahilan. Biro lang. Hindi naman ako gano'n ka-OA.

Ayun, makikinig ako ng kundiman at mga tunog ng piyesta. Babalik ako sa nakaraan ng Pilipinas na alam kong nabisita ko na noon, noong nakaraang buhay ko. Isa akong magsasakang nakikipaglaro sa araw sa tanghaling tapat at 'di nagsisinungaling. Wala akong kalabaw at lupa. Puro pagpapaitim lang ang inaatupag ko noon. Bigla-bigla ay sumundot ang tadhana. Naging pintor ako, pintor na primer lang ang pangkulay.

"Vandalism 'yan," sabi ng isang nakapansin sa nakaguhit sa pader.

"Hindi. Graffiti 'yan. Titingin ka lang e." sabi ng isa pa.

"Basura!" sabi ng napadaang basurero (hindi ang nakaguhti sa pader ang tinutukoy niya).

"'Wag nga kayong maingay! Magsisimula nang awitin ang ating Pambansang Awit. Ang Bayang Magiliw." sabi ng prinsipal ng paaralan kung saan naroroon ang pader na may nakaguhit.

"Tanga! Lupang Hinirang." sabi ko. Ako na nagkukwento sa 'yo ngayon.

At ilang sandali pa ay tumugtog ang awit na dapat ay alam ng lahat ng Pilipino.

Walang umimik. Nakakapanindig balahibo...

P.S. Tumula tayo ngayong Linggo ng Wika! Tangkilikin natin ang ating sariling wika! Kahit ngayong linggo lang.

Missing Chemistry

Chemistry by Semisonic




Wala lang, namimiss ko lang ang mga klase noong high school sa Chemistry...